مقدمه

هر انسان به طور طبيعي نيازهايي دارد كه بايد برآورده شود.خداوند تبارك و تعالي در هنگام خلقت اسباب و وسايل مورد نياز مانند ، عقل، هوش، دست،چشم و ... را براي تأمين آن نيازها در اختيار انسان گذاشته و از طرف ديگر منابعي را هم به طور طبيعي در دسترس او قرار داده است. شايد از زماني كه انسان آتش را شناخت، فكر ايجاد تغيير در مواد طبيعي نيز در او بوجود آمد براي مثال به جاي آنكه گوشت حيوانات را خام مصرف كند، آن را با آتش پخت و مورد استفاده قرار داد سپس هر يك از نيازهاي خود مانند: خوراك، پوشاك، مسكن، را مورد بررسي قرار داده و با توجه به منابع محيطي،‌از قدرت تفكر و خلاقيت خود استفاده كرده و با فكر و انديشه اش، ساخت و ارزيابي محصول ساخته شده مراحل زندگي از قبيل خروج از غار، اسكان در دشت‌ها و كنار رودخانه‌ها ساخت خانه‌هاي مختلف از چوب‌ها گل و... ساخت لباس از پوست حيوانات و اجزاي گياهان و نگهداري از حيوانات اهلي را تجربه كرد.انسان براي طي اين راه و ايجاد تغيير و تحول در زندگي و پيشرفت از مرحلة غارنشيني تا عصر حاضر، چگونه حركت كرده است؟ انسان براي بر آوردن نيازهاي خود يا حل مسأله اي كه در پيش رو داشت،‌از يك الگوي كلي حركت استفاده كرده است به شرح زير:

استفاده از قوه تفكر خود و ارائه يك طرح ذهني- پياده كردن آن طرح -انتخاب مواد مورد نياز      ايجاد تغيير در مواد -ساخت يا توليد- ارزيابي

انسان طي قرن گذشته تا به حال همة محصولات ( تكنولوژي ) فناورانه‌اي را كه خود توليد كرده است مورد ارزيابي قرار داده و با استفاده از كشف‌هاي جديد، آنها را بازنگري و اصلاح كرده است.

توشيودوكو يكي از بنيادگذاران ژاپن امروز نقش سازنده انسان و آموزش و پرورش را در جريان توسعه چنين تلقي مي‌كندكه« ما هيچ منبع طبيعي داريم  هيچ قدرت نظامي، ما فقط يك منبع در اختيار داريم ظرفيت ابداع مغزيمان.اين منبع پايان ناپذير رابايد بسط داد، تربيت كرد. تمرين داد، مجهز ساخت اين قدرت دفاعي خواه ناخواه در آينده نزديك گرانبهاترين و خلاقترين ثروت مشترك همه بشريت خواهد بود.»

بي ترديد، كشور كهنسال ما در زمينه فنون و حرفه‌هاي مختلف داراي سابقه ديرينه است و در طول تاريخ حيات فرهنگي و اجتماعي جامعه ما، روش ها و فنون گوناگون به اشكال مختلف سينه به سينه و يا به گونه‌اي مكتوب و نيز از طريق روابط استاد و شاگري از نسلي به نسل بعد انتقال يافته است اما به هر حال صرف نظر از اهميت تاريخي و راه و رسم گذشته آموزش و ترريج علوم و فنون بايد اذعان داشت كه شيوه‌هاي جديد آموزش و فنون و حرفه مقولة نسبتاً جديدي است كه در كشور سابقه چنداني ندارد و بايد از طرف تمامي برنامه‌ريزان و مسؤوالان مورد توجه قرار گيرد.