چکیده

هنر فلزکاری اوایل دوران اسلامی تا قرن چهارم هجری ادامه روشها و تکنیکهای متداول دوره های قبل می باشد لذا برای بیان ویژگیهای این هنر اشاره مختصر به پیشینه آن ضرورت خواهد داشت،
برر سیهای انجام شده نشان می دهد مردم فلات ایران پیش از سایر مناطق با فلز آشنایی پیدا کردند و با کشف فلز که مبین پیشرفت و موفقیت انسان در تسلط بر محیط است وارد مرحله جدیدی از زندگی شدند. در دوره اسلامی و ادوار ما قبل آن انواع متفاوتی از اشیاء با فلزات مختلف ساخته می شد. معمولاً فرم و شکل اشیاء متناسب با نیاز انسان طراحی می شد و نوع فلز متناسب با مورد مصرف شی انتخاب می شده است. اشیائی که برای استفاده خانگی و مذهبی ساخته می شدند این گروه بیشترین اشیاء ساخته شده را به خود اختصاص می         دهد.   
هنر میناکاری در سرزمینهای اسلامی رواج پیدا کرد ابداع این شیوه را بعدها در دوره صفویه رواج یافت که به نحو احسن از این روش برای ساخت وسایل مربوط به برگزاری مراسم عاشورا و سمبل های مذهبی مورد نیاز تعزیه خوانی و عزاداری استفاده می شود. در اواسط قرن نهم بخش عظیمی از ایران در زیر تسلط قراقوینلوها و اق قوینلوها قرار داشت و در غرب و شمال غرب ایران تا بخشی از مرکز درگیر تشکیل یک حکومت بودند. در واقع تلاش آنان مبنای تشکیل و شکل گیری حکومتی گردید که اساس آن بر اعتقادات مذهب تشیع منجر به وحدت سرتاسر سرزمین ایران تحت لوای حکومت صفویه گردید.

 واژگان کلیدی : فلز کاری – مذهب – میناکاری – صفویه - تشیع