هر انقلاب بر پايه سه محور استوار است و همه انقلاب‌هاي بزرگ دنيا اين سه محور را داشته‌اند. ايدئولوژي، نخستين اصل در هر انقلاب است و همه انقلاب‌هاي دنيا از مكتب و فلسفه خاصي برخوردارند. به عنوان مثال انقلاب شوروي تفكر سوسياليست، ماركسيست و كمونيستي داشت و انقلاب فرانسه نيز داراي ايدئولوژي ليبرال دموكرات بود؛ انقلاب چين هم تفكر ماركسيستي داشت، بنابراين وقتي انقلاب‌هاي مهم دنيا را بررسي مي‌كنيم مشاهده مي‌شود كه تفكر و فلسفه بسياري از آنها غيرالهي بوده است، در حاليكه تفكر و ايدئولوژي انقلاب ايران، اسلامي و الهي بود و از اين جهت با ديگر انقلاب‌هاي دنيا متفاوت است.

رهبري، پايه دوم هر انقلابي است. هر انقلاب بزرگي يك رهبر بزرگ نيز دارد. البته رهبر بسياري از انقلاب‌ها تنها از نظر اجتماعي بزرگ بوده‌اند و حتي بسياري از آنها براي تحقق عدالت، كشتار بسياري را مرتكب شده‌اند. رهبر انقلاب اسلامي ايران شخصيتي الهي داشت و يك مجتهد بزرگ اسلامي به‌ شمار مي‌آمد و امام خميني (ره) چيزي براي خودش نمي‌خواست و تنها به فكر مردم بود.

امام خميني (ره) پس از رحلت آيت‌الله بروجردي به صورت رسمي رهبريت انقلاب اسلامي را بر عهده گرفت و مبارزات خود را آغاز كرد. ...